Zasady i Reguły Walki

ZASADY I REGUŁY WALKI

Wszystkie walki podczas gal Federacji Ladies Fight Night odbywają się na zasadach MMA oraz K-1.

Regulamin i zasady walki w formule K-1.

1. Ogólne przepisy

Walki na oficjalnych zasadach K-1 odbywają się w polu walki jaki wyznaczy organizator (ringu, klatko-ringu, octagonie), Zawodniczki walczą w takich samych, dostarczonych przez organizatorów rękawicach, z ochraniaczami szczęki i krocza oraz biustu (wybór rodzaju tego sprzętu jest indywidualny). Zabrania się noszenia podczas walki soczewek kontaktowych.

Do klas wagowych zawodników dopasowane są następujące klasy rękawic: do 60kg(piórkowa) – 8 uncjowe, powyżej 60kg(lekka) – 10 uncjowe o ile Organizator nie postanowi inaczej.

Czas trwania walki to trzy razy trzy minuty ( z ewentualną 1 rundą dodatkową ) lub pięć trzy-minutowych rund (bez rund dodatkowych), w zależności od tego jak zostaną zakontraktowane zawodniczki. Walki nie mogą zakończyć się remisem. W przypadku różnicy punktowej, niewystarczającej do wyłonienia zwycięzcy, w pojedynczych walkach pięciorundowych o wyniku musi zadecydować ostatnia, piąta runda, w pojedynczych walkach trzy-rundowych dodatkowa runda. Dodatkowa runda jest punktowana niezależnie od pozostałych rund pojedynku. Przerwa pomiędzy rundami powinna trwać jedną minutę.

2. Dozwolone i niedozwolone techniki w walkach K-1

W K-1 dozwolone są następujące techniki:

Uderzenia proste, sierpowe, podbródkowe i techniki obrotowe ( tzw. back- fist). Dozwolone są tylko obrotówki zadawane powierzchnią rękawicy, inaczej użycie tej techniki może być przez sędziów uważana za faul. Można używać wszystkich rodzajów kopnięć, także z wyskoku i atakować kolanami.(W odróżnieniu od Muay-thai dozwolone jest jedno kolano w akcji po którym musi nastąpić przynajmniej jedno uderzenie ręką bądź inne kopnięcie lub też zawodnik (zawodniczka) cofa się po za dystans i dopiero może wznowić atak kolanem).

Niedozwolone techniki to:

Atak głową, łokciem, poniżej pasa(w krocze), rzuty zapaśnicze i judo, zakładanie dźwigni, duszenia, wkładanie kciuka w oko, uderzanie w gardło, gryzienie. Nie można też atakować przeciwnika, gdy ten leży lub podnosi się z ziemi, atakować po komendzie sędziego do przerwania walki ( stop ). Nie wolno przytrzymywać się lin, niezależnie od tego, czy jest to trzymanie przy ataku, czy przy obronie. Zabronione jest obrażanie sędziego, ciosy w tył głowy, celowe spowodowanie wypadnięcia przeciwnika z ringu, opuszczanie ringu przez zawodnika w trakcie walki, atakowanie przeciwnika, który odwrócił się plecami (sędzia może w tym przypadku ukarać również tego, który się odwrócił (chyba że była to próba techniki obrotowej), obrotówka niedozwoloną powierzchnią ręki (łokcie).

W K-1 dopuszczono możliwość przechwycenia kopiącej nogi przeciwnika, zawodnik który przechwycił nogę rywala może zaatakować(ręką, nogą lub kolanem) tylko raz, kontynuowanie ataku po przechwyceniu nogi przeciwnika uważane jest za faul. Niedozwolone jest też obalanie rywala po przechwyceniu nogi. Sędzia powinien rozdzielić zawodników (break), jeśli po przechwyceniu nogi rywala nie nastąpił atak.

Jeśli jeden z zawodników trzyma głowę/kark rywala obiema rękami, może on tylko jeden raz zaatakować nogą lub kolanem. Kontynuowanie ataku, trzymając głowę/kark obiema rękami uważane jest za faul. Pasywny klincz i pasywne trzymanie są zabronione, jednak sędzia może pozwolić na nie jeśli jest ono wykonywane w towarzystwie dozwolonych ataków (techniki bokserskie) kara grozi, wówczas, gdy zawodnik po wyprowadzeniu dozwolonego ataku ucieka się do klinczu, by unikać akcji przeciwnika.

3. Obowiązujący strój, sprzęt i ochraniacze

Podczas walki zawodnicy (zawodniczki) mają wolny wybór co do kostiumu, jeśli chodzi o wygląd, kolor, czy też krój. Musi on jednak spełniać pewne kryteria, aby został zatwierdzony przez władze gali: nie może stwarzać zagrożenia kontuzją lub zranieniem żadnego z zawodników, ani chociażby w najmniejszym stopniu ochraniać zawodnika przed skutkami ataków.(lub też stroje dostarcza organizator gali).

Na zatwierdzenie kostiumu mają wpływ arbiter ringowy i oficjalne władze imprezy.

Przy okazjach takich jak ceremonia otwarcia, czy wejście do ringu przed walką zawodnicy mają względną swobodę dobierania strojów, lecz muszą one być zatwierdzone przez oficjalnych organizatorów gali, muszą być czyste i nie mogą być obraźliwe treścią albo wyglądem. Ochraniacz na szczękę jest w K-1 obowiązkowy, w razie wypadnięcia arbiter ringowy zobowiązany jest podnieść go i w dogodnym momencie ( nie przerywając akcji) oddać do narożnika celem przepłukania oraz ponownego założenia zawodnikowi (zawodniczce).Celowe wypluwanie ochraniacza na zęby ( aby odpocząć) grozi upomnieniem, przy trzecim powtarzającym się wypluciu ochraniacza zawodnik zostaje ukarany ostrzeżeniem co wiąże się z odjęciem punktu. Zdarzają się jednak wypadki, gdy w ferworze walki narożnik zapomina wyposażyć swojego zawodnika w ochraniacz na szczękę, narażając go na niebezpieczeństwo kontuzji. Zawodniczki powinni (choć nie muszą) nosić podczas walki taśmy lub bandaże ochronne na dłonie/ nadgarstki. Narożnik zawodnika dokonuje bandażowania które powinno być sprawdzone i zatwierdzone przez osobę wyznaczoną przez organizatora.

W K-1 zabroniona jest walka w jakichkolwiek ochraniaczach takie jak kask ochronny, ochraniacze piszczeli, kolan i łokci czy pancerz na korpus. Dozwolone są jedynie zatwierdzone przez organizatora gali ściągacze na stopy i suspensorium(ochraniacz krocza) oraz u kobiet ochraniacz na piersi.

Rękawice używane podczas walk muszą być czyste, zatwierdzone i podstemplowane przed założeniem zawodnikowi i do zakończenia walki nie powinny być zdejmowane i nikt nie powinien przy nich manipulować. W razie konieczności, po np. zdjęciu rękawic w czasie trwania pojedynku, zawodnik musi przejść ponowne sprawdzenie rękawic.

W trakcie walki, dozwoloną substancją, którą może mieć na sobie zawodnik, jest wazelina w minimalnej ilości(zależy od zdania sędziego ringowego) nakładana wyłącznie na twarz. Jeśli sędzia uzna, że ilość wazeliny na twarzy zawodnika jest zbyt duża, może kazać wytarcie jej nadmiaru. Zawodniczki mogą również używać na podbicia stóp małych ilości substancji przeciwdziałających poślizgnięciom. Zabronione jest używanie na jakąkolwiek część ciała substancji stymulujących lub drażniących(np. Olejek Tajski).

4. Kontrola lekarska i antydopingowa

W K-1, podobnie jak we wszystkich sportach kontaktowych, zawodnicy przed rozpoczęciem rywalizacji przechodzą kontrolę lekarską ( odprawa z sędzią głównym oraz cut-manem) po wcześniejszym okazaniu aktualnych badań lekarskich i ubezpieczenia zdrowotnego.

Z uwagi na swój prestiż, organizacja LFN. wymaga od swoich zawodników ciągłej gotowości do poddania się testom antydopingowym. W razie pozytywnego wyniku testów zawodniczce grozi konfiskata tytułu i gaży za walkę, w której brał udział będąc pod wpływem niedozwolonych środków. Ponadto winowajcę mogą dotknąć sankcje względem jego kontraktu z organizacją LFN.

5. Kary grożące za łamanie zasad w walkach K-1

W razie faulu sędzia może dawać zawodnikom upomnienia, ostrzeżenia, odejmować punkty lub zdyskwalifikować. Sędzia nie musi karać zawodnika, jeśli uzna, że faul był przypadkowy. Sędzia zwykle najpierw daje ustne upomnienie ( werbalnie bez konieczności przerywania walki), po dwóch upomnieniach sygnalizowanych werbalnie daje ostrzeżenie, przerywając walkę i sygnalizując sędziom punktowym który z zawodników ( zawodniczek) zostaje ukarany przez odjęcie punktu. Może on jednak dać ostrzeżenie bez wcześniejszych ustnych upomnień (np. uderzenie łokciem, głową , kopnięcie bądź uderzenie w krocze) odjęcie trzech punktów ( trzecie ostrzeżenie) w jednej rundzie dyskwalifikują zawodnika.

Za nie sportowe zachowanie w ringu, oraz nie dotrzymanie limitu wagowego ustalonego w kontrakcie organizacja LFN może nałożyć na zawodniczki kary pieniężne.

Zawodniczka może zostać zdyskwalifikowana jeśli: celowo używa w trakcie walki niedozwolonych technik, nie chce słuchać komend sędziego, spóźnia się na walkę lub w ogóle się na niej nią nie zjawia, okazuje w trakcie walki brak manier i złośliwość; dyskwalifikacja może nastąpić, jeśli sędzia uzna, że zawodnik nie wykazuje woli do walki, zostały mu odjęte za faule trzy punkty w jednej rundzie, gdy któryś z sekundantów wejdzie na ring i dotknie swojego zawodnika, lub gdy dojdzie do starć między sekundantami. Dyskwalifikacją zawodnika może również zaowocować pozytywny rezultat testów antydopingowych, lub też złamanie innych, kluczowych zasad obowiązujących na gali LFN. Istnieje możliwość ukarania zawodnika za pokazanie się w ringu w niedozwolonym stroju. Winowajca otrzymuje wtedy od sędziego ringowego upomnienie, następnie, gdy to nie poskutkuje ostrzeżenie Gdy uzbierają się trzy ostrzeżenia , następuje dyskwalifikacja, ponadto zarówno zawodnik, jak i jego sekundant mogą zostać zawieszeni w występach dla organizacji LFN.

Sędzia może bez ostrzeżenia odjąć punkt zawodnikowi, który z premedytacją zaatakował w niedozwolony sposób. Powinien dać upomnienie zawodnikowi, który rusza na przeciwnika z pochyloną głową ( atak głową ). Gdy spowoduje ono rozcięcie u przeciwnika, sędzia powinien odjąć winowajcy 1 punkt, nawet gdy akcja była przypadkowa. W razie, gdy sędzia uzna, że tego typu akcja została wykonana z premedytacją i doprowadziła do kontuzji jego przeciwnika może zdyskwalifikować winowajcę. Upomnieniem, ostrzeżeniem, lub odjęciem punktu powinien być ukarany zawodnik, który wciąż przytrzymuje rywala i dąży do klinczu, jest to kara za pasywność lub unikanie walki. Ta sama kara grozi wówczas, gdy zawodnik chwyta i przytrzymuje rywala bezpośrednio po wyprowadzeniu swojego ataku(np. w celu uniknięcia kontry), lub celowo upada na matę. Sędzia jest zobowiązany w tych przypadkach dawać najpierw dwa upomnienia, potem ostrzeżenie ( odjąć punkt ). Takie samo ukaranie przez arbitra ringowego obowiązuje, gdy zawodnik wyprowadza bardzo mało ataków, wyłącznie oczekując na okazję do swojej kontry, gdyż jest to uważane za pasywność.

6. Zakończenie walki przez decyzję sędziowską

Gdy walka nie zostaje przerwana KO, TKO, dyskwalifikacją lub przez lekarza, zwycięzcę wyłania się poprzez decyzję sędziów. Na galach promowanych przez organizację LFN trzech sędziów ringowych przyznaje punkty każdemu z zawodników. Zawodniczka która ma u sędziów najwięcej punktów pod koniec rundy finałowej jest ogłaszana zwyciężczynią walki, musi ona jednak zebrać korzystne dla siebie noty u co najmniej dwojga z sędziów. Gdy zwycięzca nie zostaje wyłoniony przez większość sędziów, w trzy rundowym pojedynku zostaje przyznana czwarta tzw extra runda, która jest oddzielnie punktowana i zwyciężczyni tej rundy zostaje ogłoszona zwycięzcą całej walki. W każdej walce nie mistrzowskiej zakończenie walki następuje po trzecim liczeniu w walce niezależnie od czasu oraz rundy walki oraz w przypadku, gdy liczenie tej samej zawodniczki następuje trzy raz w tej samej rundzie. Walki mistrzowskie odbywają się na dystansie pięciu rund. W przypadku walk mistrzowskich musi zostać wyłoniony zwycięzca – werdykt jest ogłaszany po piątej rundzie bez extra rundy. W walkach mistrzowskich zakończenie walki następuje po czwartym liczeniu w walce niezależnie od czasu oraz rundy natomiast trzecie liczenie tej samej zawodniczki w jednej rundzie powoduje przerwanie walki

7. Punktacja

Sędziowie przydzielają w K-1 punkty wedle ściśle sprecyzowanych kryteriów. Punkty przyznawane są za każdym razem zawodnikowi, za celne i czyste uderzenia lub kopnięcia które odnoszą widoczny skutek, gdy przeciwnik doznaje obrażeń wskutek trafienia techniką zgodną z przepisami..Za każde czyste trafienie jest przyznawany jeden mały punkt O ilości przyznawanych punktów decydują: ilość trafień, skala obrażeń wyrządzanych rywalowi, (punkty za ofensywność). Zwycięzca rundy otrzymuje dziesięć punktów, a jego rywalowi są one odejmowane. Małe punkty są jedynie pomocą dla sędziego w ocenie każdej rundy; różnica do 5 małych puntów 10:9 ;powyżej 10 małych punktów lub liczenie 10:8 ; powyżej 15 małych punktów 10:7) Sędziowie punktowi mogą punktować tylko widoczne ciosy i kopnięcia (nie punktujemy domniemanych technik czyli jeśli zawodnik jest odwrócony tyłem do sędziego i nie mamy pewności czy cios lub kopnięcie doszło czysto do celu)

Gdy przewaga jednego z zawodników jest jasno widoczna, ten gorszy traci jeden punkt, za liczenie dodatkowy punkt, , za dwa liczenia dwa punkty , trzecie liczenie w rundzie jest równoznaczne z przegrana zawodnika przez TKO. Każdy z rywali może stracić jeden punkt w przypadku otrzymania ostrzeżenia za faule lub dwa punkty, gdy po ukaraniu ostrzeżeniem dalej zachowują się w niedozwolony sposób. W przypadku podobnych not sędziów w ostatniej możliwej rundzie jednemu z rywali musi być przyznana minimalna przewaga.

  • 10:10 – remis
  • 10:9 – niewielka przewaga
  • 10:8 – widoczna przewaga
  • 10:7 – deklasacja

Sędziowie powinni kierować w swojej ocenie:

  • Wola zwycięstwa ( Kontrola walki narzucenie swojego stylu )
  • Przygotowanie kondycyjne
  • Technika
  • Która z zawodniczek walczyła czyściej ( miała mniej ostrzeżeń)

8. Zakończenie walki przez nokaut(KO)

Walka na oficjalnych zasadach K-1 może zakończyć się na kilka sposobów.

Pierwsza z nich to nokaut(KO). Sędzia ogłasza nokaut, gdy zawodnik nie wstaje przed doliczeniem do dziesięciu, lub uzna że zawodnik doznał takich obrażeń, które nie pozwolą mu na podniesienie się z maty ringu, zanim doliczy do dziesięciu. Sędzia ogłasza nokaut(KO), także wtedy gdy uzna, że zawodnik stracił wolę do dalszej walki, nawet wówczas, gdy przyjął on postawę stojącą przed doliczeniem do dziesięciu i/jeśli sędzia uzna go za niezdolnego do kontynuowania walki. Nokaut(KO) następuje też gdy zawodnik pada(i jest liczony) trzy razy w jednej rundzie.

9. Zakończenie walki przez nokaut techniczny(TKO)

Do nokautu technicznego(TKO) dochodzi, gdy jeden z zawodników nie może kontynuować walki z powodu kontuzji nie powstałej z winy przeciwnika, lub gdy narożnik jednego z walczących rywali rzuci na ring biały ręcznik. Sędzia nie zawsze zauważa owy ręcznik i nie przerywa wtedy walki, w takim przypadku koniec walki jest zobowiązany oznajmić organizator gali. TKO przez przerwanie sędziego (referee stop) może nastąpić, gdy przewaga jednego z zawodników względem drugiego jest przytłaczająca i sędzia uzna że kondycja fizyczna zdecydowanie słabszego zawodnika grozi poważnym uszczerbkiem na jego zdrowiu/ciężkim nokautem. Walka kończy się nokautem technicznym(TKO), gdy cut – mani nie zgodzą się na jej kontynuowanie z powodu kontuzji lub rozległych obrażeń jednego z zawodników. Gdy zawodnik pada na deski i widać u niego niebezpieczne obrażenia, oficjalny lekarz zawodów powinien skonsultować się z organizatorem i po ich wspólnym porozumieniu może nastąpić przerwanie pojedynku i ogłoszenie TKO.

10. Liczenie zawodnika (knock-down)

Liczenie następuje wówczas, gdy w skutek efektywnego, prawidłowego według zasad ataku (po uderzeniu bądź kopnięciu) jakakolwiek część ciała trafionego zawodniczki ( z wyjątkiem podbicia stopy) dotknie maty ringu. Jednak, jeśli sędzia uzna, że zawodnik, który upadł nie doznał większej krzywdy, natychmiast się podnosi i wykazuje zdecydowaną wolę do dalszej walki, nie musi go liczyć(jest to wówczas tzw.( flash knock-down). Gdy zawodnik po upadku spowodowanym skuteczną akcją przeciwnika nie jest w stanie wstać od razu, może zostać wyliczony. Sędzia może też liczyć zawodnika na stojąco, gdy ten co prawda nie upadł na deski po ciosach rywala, lecz w oczywisty sposób odczuł jego ataki i może się znaleźć w niebezpiecznej sytuacji, jeśli natarcie na niego było by kontynuowane(standing knock-down). Liczenie musi być poprzedzone komendą stop wymówioną i pokazaną wyłącznie przez sędziego ringowego. Zawodnik, który spowodował liczenie u rywala musi udać się do neutralnego narożnika i tam czekać na dalsze instrukcje, jeśli się temu nie podporządkuje, sędzia może przerwać liczenie i wznowić je dopiero wówczas, gdy ów zawodnik znajdzie się ponownie w neutralnym narożniku.

W K-1 liczonego zawodnika nie ratuje koniec czasu trwania żadnej z rund, jeśli nie wstanie on przed doliczeniem do dziesięciu, uważa się go za znokautowanego (porażka przez KO). Jeśli po zakończeniu regulaminowego czasu trwania rundy liczony zawodnik wstanie przed doliczeniem do dziesięciu, jednak sędzia uzna go za niezdolnego do dalszej walki, ogłaszany jest techniczny nokaut(TKO).

11. Zakończenie walki – contest ( nie odbyta )

Walki K-1 mogą zakończyć się no – contest, gdy obie zawodniczki padają i nie są wstanie podnieść się, nim sędzia doliczy do dziewięciu. No – contest ogłaszany jest także wówczas, gdy jedna z zawodniczek doznaje kontuzji nie wynikającej z winy żadnego z walczących i uniemożliwiającej kontynuację walki, ale tylko w początkowej fazie pojedynku, przed zakończeniem rundy a większość sędziów(co najmniej dwóch) nie jest w stanie wyłonić zwycięzcy w tej początkowej fazie. Początkowa faza pojedynku w przypadku trzyrundowych walk trwa do końca pierwszej rundy, a w przypadku pięciorundowych – do końca drugiej. W razie przypadkowej kontuzji obu zawodników już po zatwierdzeniu wyniku rundy zwycięzca wyłaniany jest przez sędziów punktowych. Punkty powinny być przyznawane za rundy, które dobiegły końca. No – contest ogłaszany jest równie gdy wyjdzie na jaw, że obie rywalki złamały zasady walki, ustawiały lub zmawiały się co do jej przebiegu/wyniku. Walka jest uważana za nie odbytą, gdy żadna z walczących nie okazuje chęci do walki, pomimo ostrzeżeń sędziego i arbiter ringowy ogłasza dyskwalifikację obu z nich. „No contest” jako wynik pojedynku jest też ogłaszany, jeśli obie zawodniczki odniosły nie wynikającą z niczyjej winy kontuzję i nie są w stanie kontynuować walki(przed końcem 1R w pojedynkach trzyrundowych lub końcem 2R w pięciorundowych).

12. Kontuzje

W sporcie kontaktowym, takim, jak K-1 kontuzje, uniemożliwiające zawodnikom kontynuowanie walki zdarzają się dość często.

W przypadku poważnie wyglądającego zranienia jednej z zawodniczek po obejrzeniu przez oficjalnego lekarza gali lub cut – mana dochodzi do narady pomiędzy nim(lekarzem), sędzią ringowym . Oficjalny cut – man gali(wyłącznie on) ma prawo do zatrzymania krwawienia i opatrzenia taśmą zranionych miejsc na ciele poszkodowanej(z wyjątkiem głowy).

Jeśli kontuzja jest spowodowana faulem przeciwnika, to kontuzjowany dostaje od sędziego czas na odpoczynek i obejrzenie przez lekarza. Gdy okaże się, że nie może on kontynuować walki, winowajca zostaje zdyskwalifikowany. Poszkodowana zawodniczka zostaje ogłoszony zwycięzcą.

Gdy kontuzję spowodowała nieuwaga poszkodowanej, przegrywa ona walkę TKO (niezdolność do walki)

Jeśli doszło do kontuzji nie wynikającej z winy żadnej zawodniczki, nie pozwalającą obu zawodniczkom walczyć dalej i miała ona miejsce przed zatwierdzeniem wyniku walki pojedynku, to walka uznawana jest za nie odbytą. (do końca 1 rundy w pojedynkach 3 rundowych i do końca 2 rundy w pojedynkach 5 rundowych) Jeśli doszło do nie wynikającej z niczyjej winy kontuzji uniemożliwiającej dalszą walkę obu zawodniczek tuż po zatwierdzeniu wyniku pojedynku – rozpoczęciu drugiej rundy(w walkach 3×3 min) lub trzeciej(walki 5x3min), sędziowie punktowi powinni przyznawać zawodnikom punkty od początku walki do momentu w którym pojedynek został przerwany. Jeśli walka trwała więcej pełnych rund niż te potrzebne do jej zatwierdzenia sędziowie oceniając zawodników na dystansie wszystkich rund pojedynku, które dobiegły końca. W wypadku podobnej sytuacji na kartach sędziów punktowych w powyższych przypadkach, ogłaszany jest remis(draw).

13. Wypadnięcie z ringu

W walce od czasu do czasu zdarza się, że jeden z zawodników wypada z ringu. Wówczas musi nastąpić zatrzymanie zegara, odliczającego czas, a sędzia ringowy i sędziowie punktowi naradzają się co do konsekwencji zaistniałego wypadku. Jeśli wypadnięcie spowodowała dozwolona akcja przeciwnika, sędzia może ogłosić jedno liczenie(knock-down), jeśli zawodnik, który wypadł i został wyliczony nie jest w stanie wrócić na ring, następuje techniczny nokaut(TKO) przez decyzję lekarza. Jeżeli po wypadnięciu z ringu jednego z zawodników sędzia nie ogłosi liczenia, a poszkodowany jest w stanie kontynuować, to pojedynek zostaje wznowiony od momentu, kiedy został zatrzymany czas.

Gdy zaś poszkodowany doznał takich obrażeń, że nie może walczyć dalej, decyzja sędziego zależy od tego, czy był to skutek faulu przeciwnika, przypadku, czy może zdarzenie nastąpiło z winy poszkodowanego(np. wypadnięcie po przestrzeleniu jakiejś z technik). Decyzja sędziego w przypadkach wypadnięcia i niemożności do kontynuowania walki jest taka, jak przy kontuzjach(opisane wcześniej).

14. Zasady zachowania sekundantów podczas walki.

  1. W narożniku zawodnika może przebywać maksymalnie dwóch sekundantów
  2. Zawodniczka ma prawo do korzystania z pomocy sekundantów w czasie walki, podczas przygotowania do walki oraz bezpośrednio po jej zakończeniu.
  3. W czasie przerwy miedzy rundami do ringu może wejść tylko jeden z sekundantów.
  4. Obowiązkiem sekundantów jest dostarczenie dla swojej zawodniczki: suspensorium, szczęki ( ochraniacz na zęby )
  5. W czasie trwania walki (rundy) sekundanci muszą przebywać poza podestem ringu. Na wyznaczonych miejscach.
  6. Obowiązkiem sekundantów jest uprzątnięcie narożnika po przerwie między rundami ( usunięcie wody z ringu itp.) w celu przygotowania ringu do walki.
  7. W czasie trwania walki (rundy) sekundantom nie wolno:
    1. wchodzić na podest ringu
    2. przechodzić przez liny
    3. łapać i szarpać liny
    4. poruszać się wkoło ringu
    5. używać niecenzuralnych słów pod adresem zawodnika lub sędziego
    6. korzystać z pomocy osób trzecich (nieuprawnionych)
    7. pomagać fizycznie zawodnikowi bez zezwolenia sędziego
  8. W czasie trwania przerwy w walce sekundantom nie wolno:
    1. przebywać jednocześnie wewnątrz ringu
    2. zwracać się bezpośrednio do sędziego ringowego
    3. przechodzić do narożnika przeciwnej ekipy
    4. podawać zawodnikowi wspomagania w postaci stałej (tabletki, pastylki itp.)
    5. podawać wodę (płyny) w opakowaniu szklanym, – zaszywać i zlepiac rany powstałe w wyniku walki
  9. W czasie walki (rundy) sekundantom wolno:
    1. udzielać wskazówek zawodnikowi dotyczącej przebiegu walki spoza ringu
    2. przygotować sprzęt do pomocy podczas przerwy (woda, lód itp.)
  10. W czasie trwania przerwy w walce sekundantom wolno:
    1. udzielać wskazówek dotyczących przebiegu walki
    2. wykonywać czynności przyśpieszające regeneracje sił i odpoczynek zawodnika
    3. używać wody do obmywania, chłodzenia zawodnika
    4. smarować wazeliną twarz zawodnika, tamować krwawienie i zabezpieczać rozcięcie przed krwawieniem, za nieprzestrzeganie zasad sekundanci mogący być ukarani ostrzeżeniem oraz może spowodować ostrzeżenie oraz dyskwalifikację ich zawodnika
    5. pierwsze ostrzeżenie udzielane jest po pierwszym złamaniu zasad zachowania sekundantów
    6. drugie ostrzeżenie wiąże się z opuszczeniem sekundanta miejsca przy ringu lecz , może pozostać w miejscu odbywania się gali
    7. trzecie ostrzeżenie wiąże się z opuszczeniem przez sekundanta miejsca odbywania się gali do czasu jej zakończenia ( dokonują tego służby porządkowe gali )
    8. kolejne ostrzeżenie oznacza dyskwalifikację zawodnika
    9. Uwaga : za nie stosowanie się przez sekundantów do zaleceń i upomnień sędziego ringowego oraz zachowanie nie zgodne z etyką i zasadami fair- play przewidziane są kary finansowe których wysokość ustala organizator gali i zostaną one odjęte od gaży zawodnika. Może to również skutkować wykluczeniem danej osoby z jakichkolwiek imprez LFN.

15. Odwołania i protesty

Jeśli organizator gali bądź narożnik przegranej zawodniczki nie zgadza się z ogłoszonym werdyktem lub jakąkolwiek decyzją arbitra ringowego lub sędziów punktowych, może zostać zgłoszony protest(odwołanie), w celu uniknięcia jakichkolwiek nieporozumień. W takich wypadkach arbiter ringowy, sędziowie punktowi, organizator: sprawdzają powtórnie karty punktowe, oglądają dokładnie zapis video walki i w porozumieniu ogłaszają nowy werdykt lub przychylają się do tego, który został pierwotnie ogłoszony. Odwołanie ( protest ) musi zostać zgłoszone do 24h po zakończeniu walki. Podczas wnoszenia protestu na rzecz organizatora musi wpłynąć wadium w wysokości 1000 zł bądź tez kwota ta może zostać potrącona z gaży zawodniczki w przypadku nie przychylenia się komisji do protestu. Według oficjalnych zasad organizacji LFN żadna zawodniczka, trener lub menedżer zawodniczki nie może składać protestu względem werdyktu sędziego, zanim walka się nie zakończy i powinien otrzymać odpowiedź najpóźniej po dwóch tygodniach od daty złożenia protestu.